Ως κήλη ορίζεται η προβολή ή πρόπτωση ενός ενδοκοιλιακού οργάνου δια του κοιλιακού τοιχώματος. Συνήθως γίνεται αντιληπτή ως μια διόγκωση στο κοιλιακό τοιχώμα ή εξαιτίας των συμπτωμάτων που μπορεί να προκαλεί. Αυτά συνηθέστερα είναι αίσθημα βάρους και πόνος, τα οποία κυρίως επιδεινώνονται κατά την άρση βάρους, την κόπωση και την όρθια στάση.
Στο κοιλιακό τοίχωμα φυσιολογικά υπάρχουν κάποια στόμια (οπές) που εξυπηρετούν τη διέλευση δομών του οργανισμού. Παράδειγμα, τα βουβωνικά στόμια, ο ομφαλός και οι μηριαίοι δακτύλιοι. Τα στόμια αυτά εξαιτίας διαφόρων παραγόντων διευρύνονται και επιτρέπουν τη διέλευση ενός ενδοκοιλιακού οργάνου ή τμήματος αυτού. Συχνότερη αιτία είναι η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση (λόγω άρσης βάρους, χρόνιας δυσκοιλιότητας, βήχα, εγκυμοσύνης. Άλλα αίτια όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα και η προχωρημένη ηλικία επίσης συμβάλλουν στην ανάπτυξη κηλών. Στα αρχικά στάδια το περιεχόμενο της κήλης είναι το επίπλουν (ενδοκοιλιακό λίπος), ενώ μετέπειτα μπορεί να προπίπτει και τμήμα εντέρου.
Ανάλογα με τη θέση και το στόμιο από το οποίο προβάλλει το περιεχόμενο της κήλης μπορούμε να διακρίνουμε τις συχνότερες μορφές κήλης. Αυτές είναι η βουβωνοκήλη, η ομφαλοκήλη, η μηροκήλη και οι μετεγχειρητικές κήλες.
Η βουβωνοκήλη εμφανίζεται στη βουβωνική χώρα και αποτελεί τη συχνότερη μορφή κήλης, ιδιαίτερα στους άνδρες. Μπορεί να προκαλεί διόγκωση, αίσθημα βάρους ή πόνο που επιδεινώνεται με την ορθοστασία, τον βήχα και την άρση βάρους.
Η ομφαλοκήλη εμφανίζεται στην περιοχή του ομφαλού και είναι συχνότερη σε άτομα με αυξημένο σωματικό βάρος, μετά από εγκυμοσύνη ή σε καταστάσεις αυξημένης ενδοκοιλιακής πίεσης. Η αντιμετώπισή της εξαρτάται από το μέγεθος, τα συμπτώματα και τα χαρακτηριστικά του ασθενούς.
Η μηροκήλη εμφανίζεται χαμηλότερα από τη βουβωνική χώρα και είναι συχνότερη στις γυναίκες. Επειδή έχει αυξημένη πιθανότητα περίσφιξης, απαιτεί έγκαιρη χειρουργική αξιολόγηση και συνήθως προγραμματισμένη αποκατάσταση.
Η μετεγχειρητική κήλη αναπτύσσεται σε σημείο προηγούμενης χειρουργικής τομής, όταν το κοιλιακό τοίχωμα εξασθενήσει. Η επιλογή της κατάλληλης τεχνικής εξαρτάται από το μέγεθος και τη θέση της κήλης, τις προηγούμενες επεμβάσεις και τη γενική κατάσταση του ασθενούς.
Οι κήλες δεν υποχωρούν από μόνες τους και με την πάροδο του χρόνου μπορεί να αυξηθούν σε μέγεθος ή να προκαλέσουν εντονότερα συμπτώματα. Η απόφαση για χειρουργική αποκατάσταση εξαρτάται από τον τύπο και το μέγεθος της κήλης, τα συμπτώματα, την εξέλιξή της και τη γενική κατάσταση του ασθενούς. Χειρουργική αντιμετώπιση προτείνεται συνήθως όταν υπάρχει πόνος ή ενόχληση, αύξηση του μεγέθους, περιορισμός των δραστηριοτήτων ή αυξημένος κίνδυνος περίσφιξης. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις ασυμπτωματικής ή ελάχιστα συμπτωματικής κήλης μπορεί να συζητηθεί προσωρινή παρακολούθηση μετά από εξατομικευμένη χειρουργική αξιολόγηση. Ωστόσο, η κατά κανόνα προτεινόμενη και μόνη οριστική θεραπεία της κήλης είναι η χειρουργική αποκατάσταση, με τον κατάλληλο χρόνο της επέμβασης να εξατομικεύεται για κάθε ασθενή.
Ξαφνικός έντονος πόνος, αδυναμία ανάταξης της κήλης, έμετοι ή διάταση της κοιλιάς μπορεί να υποδηλώνουν περίσφιξη και απαιτούν άμεση ιατρική εκτίμηση. Οι κηλεπίδεσμοι και οι ζώνες δεν θεραπεύουν την κήλη και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο της χειρουργικής αξιολόγησης.
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η αποκατάσταση μιας κήλης εμπεριέχει πόνο και ταλαιπωρία. Αυτό συμβαίνει διότι παλαιότερα η επιδιόρθωση των κηλών γινόταν με τη συρραφή-συμπλησίαση των ιστών πέριξ των κηλικών στομίων. Οι επεμβάσεις αυτές προκαλούσαν ιδιαίτερο μετεγχειρητικό πόνο, ενώ δεν ήταν αμελητέα τα ποσοστά υποτροπής (δηλαδή της επανεμφάνισης της κήλης). Σημαντική εξέλιξη στην αποκατάσταση των κηλών αποτέλεσε η χρήση πλεγμάτων, δηλαδή ειδικών συνθετικών υλικών που ενισχύουν το κοιλιακό τοίχωμα και επιτρέπουν την αποκατάσταση χωρίς τάση στους ιστούς. Η σωστή επιλογή και τοποθέτηση του πλέγματος συμβάλλει στη μείωση του μετεγχειρητικού πόνου και του κινδύνου υποτροπής. Η κατάλληλη τεχνική εξατομικεύεται ανάλογα με τον τύπο της κήλης, τα χαρακτηριστικά και τις ανάγκες κάθε ασθενούς.
Η αποκατάσταση της κήλης με πλέγμα μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε με την κλασσική ανοικτή, είτε με τις νεότερες λαπαροσκοπικές μεθόδους, οι οποίες προσφέρουν κάποια επιπρόσθετα πλεονεκτήματα. Κατά την ανοικτή μέθοδο πραγματοποιείται μια τομή ολίγων εκατοστών στο δέρμα και μετά την ανεύρεση του κηλικού στομίου και ανάταξη της κήλης γίνεται η τοποθέτηση του πλέγματος. Κατά τη λαπαροσκοπική μέθοδο πραγματοποιούνται 3 μικρές οπές (0,5-1 εκ) στο δέρμα, από τις οποίες περνάει μια κάμερα και δυο εργαλεία εργασίας. Δια των οπών αυτών η αποκατάσταση της κήλης και η τοποθέτηση του πλέγματος γίνεται εκ των έσω.
Για το χειρουργείο απαιτείται ένας βασικός προεγχειρητικός έλεγχος, ο οποίος καθορίζεται ανάλογα με την ηλικία, το ιστορικό και τη γενική κατάσταση του ασθενούς και μπορεί να ολοκληρωθεί ακόμη και την ημέρα της επέμβασης. Ακολουθεί η χειρουργική αποκατάσταση της κήλης, με ανοικτή ή λαπαροσκοπική προσέγγιση και συνήθως με τοποθέτηση πλέγματος. Ο ασθενής κινητοποιείται λίγες ώρες μετά την επέμβαση και λαμβάνει εξιτήριο αυθημερόν ή την επόμενη ημέρα, ανάλογα με τον τύπο της κήλης, την τεχνική και την πορεία του.
Η επιστροφή στις ελαφρές καθημερινές δραστηριότητες γίνεται σταδιακά. Ο χρόνος επανόδου στην εργασία, στην άσκηση και στην άρση βάρους εξατομικεύεται ανάλογα με την επέμβαση και το είδος της δραστηριότητας. Μετεγχειρητικά δίνονται συγκεκριμένες οδηγίες για την περιποίηση των τραυμάτων, την αναλγητική αγωγή και τη σταδιακή αύξηση της δραστηριότητας. Πυρετός, επιδεινούμενος πόνος, έντονο οίδημα, ερυθρότητα του τραύματος ή έμετοι πρέπει να οδηγούν σε επικοινωνία με τον χειρουργό.
Tονίζεται ότι η ενημέρωση από το διαδίκτυο δεν μπορεί ποτέ να είναι πλήρης και εξατομικευμένη και σε καμία περίπτωση δεν αντικαθιστά την ιατρική εξέταση και κατ’ ιδίαν ενημέρωση. Ο Χειρουργός βρίσκεται στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.
Τηλέφωνο: 211-4020853
Για τη σελίδα επικοινωνίας κάντε κλικ εδώ.
Διαβάστε για τη Διεθνή Διαπίστευση ασφάλειας και ποιότητας JCI για το Ερρίκος Ντυνάν Hospital Center.
© Ελευθέριος Μαντωνάκης – Γενικός Χειρουργός
